اندیشکده اقتصاد » عمومی » دانستنی » مالدیف بزودی زیر آب میشود!

دانشنامه اقتصاد و مدیریت
دانش نامه اقتصاد و مدیریت
ما در پینترست
دانشنامه اقتصاد و مدیریت
ما در تویتر
اندیشکده اقتصاد و سیاست در فیسبوک
 
 
 

مالدیف بزودی زیر آب میشود!

نویسنده: ابتهاج | تاریخ: 30 دی 1393 | بازدیدها: 3404

0
وقت خداحافظی با جزایر مالدیف رسیده
مالدیف بزودی زیر آب میشود!


سطح اقیانوس‌های جهانی با سرعت بی‌سابقه بالا آمده و نتایج تحقیقات اخیر دانشمندان دانشگاه هاروارد آمریکا نشان داده که در طول ۲۵ سال اخیر دریا از خشکی ۲۵ درصد بیشتر از فضایی گرفت که در ۹۰ سال گذشته این کار را کرده بود. تا سال ۲۱۰۰ صعود سطح آب در سیاره ما می‌تواند به چند ده سانتی متر اضافی برسد که به معنای آن است که بزودی بسیاری جزایر و نواحی ساحلی ممکن است کاملاً زیر آب بروند.

سطح آب‌های اقیانوس آرام سریع‌تر از آنچه که انتظارش می‌رفت دارد بالا می‌آید. علت این فرایند انبساط آب بر اثر گرم شدن کره زمین و ذوب شدن شدید یخ‌های گرینلند و جنوبگان غربی است. تاثیرگذاری فعالیت‌های انسان بر آب و هوا نیز این روند‌ها را اغوا می‌کند. آلکسی کاکورین رئیس برمانه علمی «اقلیم و انرژتیک» وابسته به صندوق جهانی حیات وحش در این خصوص چنین گفت:
این‌‌ همان حقیقتی است که دانشمندان انستیتوت روسی اقیانوس‌شناسی آکادمی علوم این کشور به آن اشاره می‌کنند. سرعت بالا آمدن سطح آب افزایش یافته. در نتیجه تا آخر قرن ۲۱ سطح اقیانوس‌ها تقریباً به میزان یک متر مرتفع خواهد شد و در قرن ۲۲ اگر انسان تأثیر خود بر آب و هوا را به حداقل برساند این صعود مساوی رقم بسیار پایین و یا سه متر بوده و اگر این فعالیت‌ها ادامه یابد بعید نیست که در آینده نسبتاً دور صعود آب از ۵ تا ۱۰ متر باشد.

البته همه به گونه متفاوتی شاهد این تغییرات خواهند گردید. بر اثر آب شدن یخ‌ها فشارش بر صفحه‌های زمینساخت ضعیف‌تر شده و آن‌ها به حرکت در می‌آیند و به این خاطر یک تعداد از نواحی زیر آب رفته و دیگران بالا‌تر از سطح دریا قرار می‌گیرند. حتی الان شاهد بالا آمدن اسلو نروژ و پایین رفتن هلسینکی فنلاند هستیم. کاکورین در ادامه اظهار کرد:
فرایند بالا آمدن بطور منظم جریان نخواهد داشت. این روند در حوزه‌های گرمسیر نسبت به مناطق شمالی اثرات بیشتری خواهد داشت. این جریان برای جزایر گرمسیر و نواحی پستی مانند بنگلادش و شانگهای و در چشم انداز برای سن پترزبورگ و ونیز مساله‌ای بسیار جدی خواهد بود.

بشریت حتی در آخر قرن ۲۰ جویای این معضل شد. در سال ۱۹۹۷ پروتکل کیوتو – ضمیمه کنوانسیون سازمان ملل متحد در باره تغییر آب و هوا پذیرفته شد که کشور‌های پیشرفته و در حال رشد را موظف کرده که صدور گاز‌های گلخانه‌ای را کاهش دهند. این سند از بسیاری لحاظ بحث انگیز موجب تاثیرگذاری مثبت بر اقلیم نشد ولی باز هم تمامی کشور‌ها را مجبور کرد که آن‌ها در این باره تعمق کنند که برای اینکه نقشه جغرافیایی زمین بشکل کنونی باقی بمانند می‌توانند چکار کنند. ولی الان برای تفکر هیچ وقت باقی نمانده است. حتی اگر بشریت تاثیرگذاری منفی به آب و هوا را بشدت کاهش دهد باز هم برخی نواحی هست که آن‌ها را ممکن نیست از محو شدن نجات داد. آلکسی کاکورین رئیس برنامه «اقلیم و انرژتیک» وابسته به صندوق جهانی حیات وحش که این را گفته تأکید کرد:
وقتی ما در باره اقیانوس‌ها صحبت می‌کنیم باید بدانیم که روند‌های جاری در آنجا خیلی کند و با اینرسی است. حتی اگر فردا بشریت کل انرژتیک را به انرژتیک قابل بازیافت و اتمی بدون صدور گاز‌های گلخانه‌ای تبدیل کند این فراید‌ها باز هم حدود ۳۰ سال ادامه خواهد یافت. یعنی قشر فوقانی اقیانوس‌ها از روی اینرسی باز هم گرم خواهد شد. از این رو وقوع حوادث پیشبینی شده تا اواسط قرن ۲۱ اجتناب‌ناپذیر است. متأسفانه باید اعتراف کرد که جزایر مالدیو محکوم به محو شدن و نجاتش می‌سر نیست. سرنوشت بقیه سرزمین‌ها هنوز به اعمال انسان بستگی دارد.

در ۲۰۱۵ همه کشور‌ها باید وظایفی را مشخص کنند که آماده‌اند برای کاهش صدور گاز‌های گلخانه‌ای آن‌ها را عهده دار شوند. این وظایف شامل پیمان بین‌المللی جدیدی خواهد شد که جایگزین پادمان کیوتو خواهد گردید. گفتنی است که تا به حال کل کنفرانس‌های بین‌المللی در باره آب و هوا بدون نتیجه پایان یافتند.


منبع: رادیو کوچه

موضوعات: دانستنی, برگرفته

بازدید کننده عزیز, شما هنوز به عضویت سایت در نیامده اید.
پیشنهاد می کنم در سایت ثبت نام کنید و یا وارد سایت شوید.

ارسال نظر

نام:*
ایمیل:*
متن نظر:
دو کلمه نمایش داده شده در تصویر را وارد کنید: *
Visit Econopedia - Economics Encyclopedia's profile on Pinterest.
 
ما را حمایت کنید