اندیشکده اقتصاد » اقتصاد جهان » افغانستان و جهان » کمک‌های خارجی به افغانستان - نامش به ما و کامش به آنها

دانشنامه اقتصاد و مدیریت
دانش نامه اقتصاد و مدیریت
ما در پینترست
دانشنامه اقتصاد و مدیریت
ما در تویتر
اندیشکده اقتصاد و سیاست در فیسبوک
 
 
 

کمک‌های خارجی به افغانستان - نامش به ما و کامش به آنها

نویسنده: ابتهاج | تاریخ: 12 خرداد 1394 | بازدیدها: 3098

0
کمک‌های خارجی به افغانستان - نامش به ما و کامش به آنهامی‌گویند آمریکا و متحدانش صدها ملیارد دالر در جنگ و بازسازی افغانستان هزینه کردند و هنوز هم مصارف بسیاری چیزها درین کشور را آمریکا می‌پردازد. از پروژه‌های بازسازی تا انکشاف ظرفیت نیروی بشری، از پروژه‌های زیربنایی تا تجهیز اردو و پلیس. خلاصه هزینه تقریباً همه چیز را آنها می‌پردازند و این همه هزینه‌ها انباشته شده، به یک تریلیون دالر رسیده است و این همه را به عنوان کمک به افغانستان حساب می‌کنند و همه جا هم از آن با افتخار و غرور یادآور می‌شوند که جامعه جهانی و به خصوص کشور دوست و برادر آیالات متحده آمریکا اینقدر پول درین کشور هزینه کرده است!

یک نکته بسیار جالب را که می‌خواهم اینجا یادآور شوم اینست که این همه پول هزینه شده، کجا رفت؟ کجا هزینه شد؟ در کدام پروژه بازسازی یا زیربنا و تاسیسات و یا هم ظرفیت سازی بمصرف رسید؟
کشور به همان وضعیت فقر و بی‌کسی باقی مانده که قبل از ورود جامعه جهانی بود؛
مردم همان مردم فقیر، اکثریت بیکار و بی‌روزگار، ناامنی و گرانی و سردرگمی سیاسی.

پس این همه پول کجا رفت؟
یک تریلیون دالر، پول کمی نیست. یک هزار ملیارد دالر یا یک ملیون ملیون دالر! برابر با 60 تریلیون افغانی!
اگر این یک تریلیون دالر را بر جمعیت 30 ملیونی افغانستان تقسیم کنیم، فی‌نفر می‌رسد: حدود 33 هزار دالر آمریکایی.

اما این همه به کجا رفت؟

به جیب چند تن از بزعم خود نمایندگان دولت و ملت. چند تا وزیر ملیونر شد، چند تا وکیل سرمایه‌دار شد، چند تا قوماندان ثروتمند و چندتا رئیس و معین و والی هم کش‌و‌فش دار و مهم‌تر از همه، چندتا مشاور و رئیس و مامور خارجی هم از برکت این پول‌های کمک‌بنام‌افغانستان صاحب آرگاه و بارگاه و جاه و جلال و ثروت شدند.
در کنار این همه، آیا براستی این یک تریلیون دالر درین کشور، برای این کشور و به همین مردم هزینه شد؟

نخیر، تنها 16 ملیارد دالر آن به پروژه های بازسازی افغانستان و متباقی پول خدا داند و خودشان!

این شانزده ملیارد هم پول کمی نیست، اگر بدرستی به همان هدفی که قرار بود، هزینه میشد، امروز وضعیت اقتصادی کشور بمراتب بهتر از آنچه امروز هست، می‌بود.

اما متاسفانه چنین نشد. از شانزده ملیارد دالر، بیشترین مقدار آن دوباره به مشاورین خارجی، رؤسای دفاتر خارجی، رؤسای مؤسسات خارجی، کارمندان خارجی و قراردادی‌های خارجی پرداخته شد، اما حسابش در جمع افغانستان و بنام بازسازی افغانستان قلمداد شد.

کمترین حقوق (معاش) هر مشاور خارجی در دولت 20 هزار دالر آمریکایی بود و بلندترین آن تا به 60 هزار دالر آمریکایی در ماه هم میرسد.
یک کارمند عادی خارجی، با پاسپورت حتی بنگلادیش و نپال درین کشور تا 25 و 33 هزار دالر آمریکایی هم معاش گرفته اند و هنوز هم می‌گیرند.
اما بلندرتبه ترین مامور دولتی، از پنج تا حداکثر 15هزار دالر آمریکایی حقوق نمی‌تواند بگیرد.

سری به یکی از مؤسسات خارجی بزنید، معاش یک مشاور خارجی آنها را با مشاورین و یا هم مدیران داخلی مقایسه کنید. یک خارجی با پاسپورت خارجی اش، نشسته به عنوان مدیر یک پروژه و یا هم مشاور در یک پروژه، کمترین معاشش 10 تا 15 هزار دالر آمریکاییست. افغانان تحصیل‌کرده، با اراده، بافهم، باتجربه و بالیاقت، زیرفرمان او، بلندترین حقوقی که میتواند تقاضا کند، 4 هزار دالر تا 7 هزار دالر هست. اما اگر فهم، تجربه، لیاقت و استعداد هردو را مقایسه کنیم، آن افغان به مراتب بافهمتر و مستحق امتیازات ویژه‌تر از آن خارجی هست.

می‌گویند، مقدار زیاد این پول‌های کمک شده به هدف ظرفیت سازی افغانان هزینه شده است. اگر هدف از ظرفیت سازی، دایر نمودن دوره‌های آموزشی کوتاه‌مدت و میان‌مدت باشد، مثالاً یک آموزگار خارجی را از یکی از کشورهای دوردست می‌آورند، با هزینه روزانه 1 هزار دالر اجره، یک دوره آموزشی 20 روزه برگزار می‌کند، 20 هزار دالر اجره می‌گیرد، تکت هواپیما، مصارف رفت و برگشت و بودوباش درین کشور و بگیرونمان دیگرش هم اضافه بر آن. اما نتیجه، 3 تا 5 درصد و این روال همچنان سالهاست در تمامی ادارات و موسسات خارجی کماکان ادامه دارد.

دانشگاه ساخته اند، در گوشه‌ی شهر کابل، به نام دانشگاه آمریکایی‌ها در افغانستان. برای بالا بردن ظرفیت نیروی انسانی این کشور. می‌گویند، با بالاترین معیارهای تعلیمی و آموزشی. اما هزینه ورود به این دانشگاه از توان بالاتر از 97 درصد باشندگان این کشور بالاست. هزینه یک سمستر درسی دوره کارشناسی (لیسانس) در یکی از دانشکده‌های آن حداقل 2200 تا 2500 دالر هست. آیا هر کس توانایی پرداخت این مبلغ را در چهار تا پنج ماه درسی دارد؟

دوره کارشناسی ارشد (ماستری) را که بگذار کنار. فیس مجموعی شش سمستر ماستری اقتصاد برابرست با 1 ملیون و 130 هزار افغانی یا 18 هزار و 800 دالر!
هرکس که نمیتواند این هزینه را تکافو کند، پس ظرفیت سازی کجا شد؟

سایر موارد دیگر هم از همین قبیل!

روزنامه‌های چاپ آمریکا، خود از فساد گسترده در پروژه‌های زیربنایی و بازسازی توسط خود آمریکایی‌ها و نیروهای آمریکایی می‌گوید. پروژه‌های ملیون و ملیارد دالری که منظور و ارائه میشوند، تا به اجرا درمیایند، بودجه آن به چندصد هزار تقلیل یافته است، ملیونها دالر در آن توسط خود آنها دوباره به کشورشان برگردانیده می‌شود، اما به پای افغانستان حساب می‌کنند یک تریلیون دالر! باربار یادآور هم می‌شوند؛ "«American Tax Payers' Money is spent "for you" here.» یا «پول‌های مالیه‌پردازان آمریکایی» این‌جا «برای شما» هزینه میشود."



ا. عبیدی

موضوعات: اقتصاد جهان » افغانستان و جهان

بازدید کننده عزیز, شما هنوز به عضویت سایت در نیامده اید.
پیشنهاد می کنم در سایت ثبت نام کنید و یا وارد سایت شوید.

ارسال نظر

نام:*
ایمیل:*
متن نظر:
دو کلمه نمایش داده شده در تصویر را وارد کنید: *
Visit Econopedia - Economics Encyclopedia's profile on Pinterest.
 
ما را حمایت کنید