اندیشکده اقتصاد » اقتصاد جهان » اقتصاد و سیاست » بسته بندی جنگ در افغانستان، چه دردسرهای برای آمریکا دارد؟

دانشنامه اقتصاد و مدیریت
دانش نامه اقتصاد و مدیریت
ما در پینترست
دانشنامه اقتصاد و مدیریت
ما در تویتر
اندیشکده اقتصاد و سیاست در فیسبوک
 
 
 

بسته بندی جنگ در افغانستان، چه دردسرهای برای آمریکا دارد؟

نویسنده: ابتهاج عبیدی | تاریخ: 1 اردیبهشت 1393 | بازدیدها: 3032

0
بسته بندی جنگ در افغانستان، چه دردسرهای برای آمریکا دارد؟

همزمان با اینکه افغانها منتظر نتایج انتخابات ریاست جمهوری شانزدهم حمل (5 اپریل) میباشند، گذار تاریخی دیگری درین کشور در شرف وقوع است - خروج کامل نیروهای ائتلاف بین المللی از کشور تا پایان ماه دسامبر سال جاری!
این زمانی است که ماموریت رزمی ناتو درین کشور به پایان میرسد، یعنی پایان بخشیدن به 13 سال حضور نظامی خارجی در افغانستان برهبری آیالات متحده پس از سقوط رژیم طالبان درین کشور.
با موافقت مشترک، نیروهای بین المللی کمک به امنیت (ISAF) برهبری ناتو و نیروهای عملیات آزادی پایدار (OEF) برهبری آیالات متحده از فعالیت های رزمی دست کشیده و امنیت سرتاسری کشور را به نیروهای افغان واگذار کرده اند.
آنها همچنان در حال برگرداندن هزاران تن از سربازارن و تجهیزات و تدارکات رزمی خود میباشند. این خروج تدارکات که در اصطلاح نظامی آنرا - رتروگراد یا برگشت - میخوانند، در نوعیت خود بی سابقه است.
مجله فارین پالیسی چاپ آمریکا، درین مورد چنین مینگارد:
"... در تناژ خام، این بزرگترین خروج تدارکات نظامی در تاریخ است، برای اندازه و پیچیدگی عمل، چیزی بین روز دی (D-Day)1 و فرود بر ماه را تصور کنید."
در اینجا به آنچه دوباره از افغانستان به خانه برگردانده میشود، نگاهی می اندازیم:

فرایند
1- دهها هزار نفر از نیروهای نظامی باید به خانه فرستاده شوند.

بسته بندی جنگ در افغانستان، چه دردسرهای برای آمریکا دارد؟

در حال حاضر 51,100 سرباز آیساف از 48 کشور در افغانستان مستقر هستند که بیشترینه آنان از کشورهای آیالات متحده (33,500 سرباز)، بریتانیا (5200)، آلمان (2730)، ایتالیا (2019)، اردن (1066) و رومانی (1021) میباشند.
روزنامه ستارز اند ستریپس درین مورد چنین مینویسد:
"چالش آنها در حال حاضر برنامه ریزی برگشت است، طوری که آنها حتی الامکان قادر به بازیابی، پاک کاری، بازسازی و اعزام تمامی تجهیزات و تدارکات به پایگاه های بیرون از افغانستان باشند."


2. پایگاه های نیروهای ائتلاف باید بسته شوند و به نیروهای افغان واگذار شوند.
بسته بندی جنگ در افغانستان، چه دردسرهای برای آمریکا دارد؟

در دو سال گذشته، نیروهای ائتلاف تمامی پایگاههای عملیاتی و پاسگاههای رزمی خود را بسته و به نیروهای امنیتی افغانستان سپرده اند. در طول این مدت تعداد پایگاه و پُسته های امنیتی از 850 پایگاه به 90 پایگاه کاهش یافته و بگفته جان آلن، فرمانده پیشین نیروهای آیساف، هدف آنها هم اینست که تا پایان سال جاری به 10 تا 12 پایگاه محدود شوند. پرسنل نیز در حال تخلیه پایگاه ها می باشند و همه وسایل نقلیه، سلاح، تجهیزات و سایر تدارکات برای حسابرسی موجودی، ارزیابی و پردازش به انبارهای محموله فرستاده میشوند. هر چیزیکه "ضروریات ماموریت" تلقی میشود برای توزیع مجدد به واحدهای فعال آماده میشوند و متباقی به خانه برگردانده میشوند، یا به نیروهای افغان واگذار میشوند و یا هم به کشورهای دوست همسایه فروخته میشوند، و یا در بازار قراضه حراج میشوند.

3. میلیاردها دلار وسایل نقلیه و تجهیزات باید منتقل شود.
بسته بندی جنگ در افغانستان، چه دردسرهای برای آمریکا دارد؟

هر یک از کشورهای ائتلاف مسئولیت انتقال تجهیزات خود را برعهده دارد. سال گذشته ارزش مجموعی تمامی تجهیزات آیالات متحده در افغانستان بالغ بر 36 ملیارد دلار بود که هزینه انتقال دهی آنان به پایگاه های اصلی بیرون از افغانستان بالغ بر 6 ملیارد دالر میگردید. تا پایان ماه مارچ سال جاری، اکثر این تجهیزات انتقال داده شد و یا هم حراج شدند و فقط تجهیزات با ارزش حدود 15 ملیارد دالر آن در افغانستان باقی مانده که در آن جمله به ارزش 10 ملیارد دالر آن «موارد پرارزش تر» مانند چرخبالها و وسایل نقلیه و سایر تدارکاتی اند که می توان دوباره از آن استفاده کرد.
این مجموعه همچنان شامل تجهیزات "حساس و کشنده" (مانند سلاح، تجهیزات نوری، وسایل ارتباطات پیشرفته و سیستم های اطلاعاتی) نیز هست که دست یافتن به آنها برای سازمانهای رزمی و جنایی میتواند جذاب باشد. جلوگیری از افتادن این تجهیزات بدست شورشیان نگرانی بزرگیست.
کارشناس نظامی لارنس کورب به فاکس نیوز گفت:
"اگر شما این تجهیزات حساس را به افغانها و حتی نیروهای امنیتی افغان بدهید، در نهایت بدست طالبان و شورشیان خواهد رسید. درین رابطه باید بسیار محتاط بود"
این تجهیزات بازسازی شده و پارچه میشوند و سپس در محموله های نظامی برای انتقال جابجا میشوند.

4. هرچیز باقی مانده باید منتقل شود یا به فروش برسد و یاهم قراضه و حراج شود.
بسته بندی جنگ در افغانستان، چه دردسرهای برای آمریکا دارد؟

با تجهیزات ناخواسته چه باید کرد؟ مانند اقلام مازاد مورد نیاز، اقلام بیش از حد آسیب دیده و یا بیش از حد گران؟
بی بی سی مینگارد:
"تجهیزات غیر نظامی، مانند کابین، میز، قفسه و کابینت، جنراتور، کامپیوتر و تلویزیون به نیروهای افغان که جای آنان را پر خواهند کرد (اگر آنها بخواهند) واگذاشته خواهد شد. اگر آنها نخواهند، این تجهیزات ضایع شده دور ریخته خواهند شد."


راه های خروج
1. اراضی ناهموار افغانستان برای انتقال دهندگان کابوس وحشتناکیست.

بسته بندی جنگ در افغانستان، چه دردسرهای برای آمریکا دارد؟

راه های متعددی برای انتقال تجهیزات از کشور وجود دارد - از طریق هوا، زمین، دریا و یا ترکیبی از این روش ها. اما افغانستان یک کشور کوهستانی محصور در خشکی با آب و هوایی نامتعادل، راه های دشوارگذار و سیستم ارتباطات ضعیف است. این یک "کابوس جغرافیایی را برای برنامه ریزان تدارکات" بوجود می آورد و گزینه ها برای انتقال تدارکات را محدود می سازد.
مرکز ادغام نظامی و غیر نظامی ناتو (CFC) چنین بیان میدارد:
"افغانستان به دریا و یا بنادر نزدیک دریایی دسترسی ندارد که از آن طریق محموله ها و تجهیزات را بتوان به راحتی از کشور خارج کرد... عدم وجود بنادر آبی، آیساف را در گرو مروت کشورهای همسایه برای انتقال تجهیزات و یا سایر عملیات نظامی قرار میدهد...."


2. محموله ها را از راه پاکستان در جنوب ("PAKGLOC") میتوان انتقال داد.
بسته بندی جنگ در افغانستان، چه دردسرهای برای آمریکا دارد؟

لاری ها برخی از تجهیزات را از راه جنوب به بندر کراچی در پاکستان انتقال میدهند. این مسیر یک راهرویست که به عنوان خطوط ارتباطات زمینی پاکستان یا PAKGLOC شناخته میشود. از آنجا محموله ها از طریق دریا به مقصد نهایی انتقال داده میشوند. در سال 2011، پاکستان این مسیر را در اعتراض به حمله هوایی ناتو که 24 سرباز پاکستانی را در مرز پاکستان و افغانستان بقتل رساند، برای هفت ماه بست. اما این مسیر اکنون باز است و آیالات متحده ازین راه حدود 42 درصد از محموله های خود را به بندر دریایی کراچی انتقال میدهد. اگرچه این مسیر اقتصادی ترین راه است، اما تجمع محموله ها بنابر مسدودیت دراز مدت این راه همراه با خطرات احتمالی این مسیر باعث گردیده تا نیروهای ائتلاف به دنبال گزینه های جایگزین هم باشند.

3. محموله ها را در شمال از طریق آسیای میانه و روسیه ("شبکه توزیع شمال") هم میتوان انتقال داد.
بسته بندی جنگ در افغانستان، چه دردسرهای برای آمریکا دارد؟

تجهیزات ناتو و آیالات متحده همزمان از طریق شبکه توزیع شمال (NDN) - شبکه 5000 کیلومتری راه های جاده ای، ریلی و دریایی از طریق قرقیزستان، قزاقستان، تاجیکستان، ازبکستان، ترکمنستان و روسیه هم منتقل میشوند. حدود 3 درصد از تجهیزات آیالات متحده در این راه منتقل میشوند. اما ارسال محموله ها از مسیر شمال نیازمند یک سری از موافقت نامه ها، شرایط و امتیازات پیچیده ای، از جمله امتیازات اقتصادی، سیاسی و نظامی به کشورهای آسیای مرکزی است. علاوه بر این، از آنجا که بسیاری از این کشورها نمایان بودن و حتی ورود تعدادی از تجهیزات بخاک کشورشان را ممنوع قرار میدهند، تمامی تجهیزات نظامی برای جلوگیری از سرقت پارچه شده و در محموله های کانتینری جابجا میشوند و ازین مسیر منتقل میشوند اما تجهیزات حساس، سری یا مهلک را نمیتوان ازین مسیر عبور داد، لذا این تجهیزات از راه هوا انتقال داده میشوند.

4. تجهیزات را میتوان از راه هوا منتقل کرد، اما با هزینه بسیار گزاف.
بسته بندی جنگ در افغانستان، چه دردسرهای برای آمریکا دارد؟

برخی از تجهیزات از راه هوا به بنادر منطقه ی منتقل میشوند و سپس از راه هوا یا دریا به کشور یا پایگاه مورد نظر انتقال داده میشوند. این سریعترین و امن ترین گزینه انتقال است، اما در عین حال گران ترین نیز، با ده برابر هزینه بیشتر از گزینه های زمینی یا دریایی. بنابراین تنها تجهیزات سنگین وزن یا با ارزش ترین و سری ترین تجهیزات ازین طریق منتقل میشوند. این آیتم ها بروی هواپیماهای باربری بارگذاری می شوند، و سپس - (براساس گزارش مجله فارین پالیسی) محموله های مربوط به آیالات متحده آمریکا - "به جزایر مرجانی دیگو گارسیا در اقیانوس هند و از آنجا مستقیماً به فورت بلر و دیگر پایگاه های هوایی در آیالات متحده انتقال داده میشوند."

عوارض و پیچیدگی ها
در اینجا برخی از مشکلاتی را که کشورهای ائتلاف در هر مرحله از روند خروج با آنها مواجه هستند، را یادآور میشویم.

1. جدول زمانی خروج بسیار تهاجمی و نامشخص است.
بسته بندی جنگ در افغانستان، چه دردسرهای برای آمریکا دارد؟

برخی از نیروهای بین المللی انتظار می رود پس از دسامبر 2014 برای آموزشدهی نیروهای افغان و همکاری در عملیاتهای ضدتروریستی در افغانستان باقی بمانند، اما تعداد دقیق این عده از سربازان به توافقنامه امنیتی دو طرفه میان دولتهای آیالات متحده و افغانستان وابستگی دارد. در غیر این صورت آمریکا و ناتو همه نیروهای (مبارزاتی و همکار در آموزشدهی) خود را از افغانستان بیرون میکنند - یعنی گزینه صفر. آیالات متحده تخمین میزند برای انسجام خروج منظم به 102 روز نیاز دارد، به این معنی که تصمیم بین هر دو دولت باید تا ماه سپتامبر نهایی شود. در صورت گزینه صفر، "در صورتیکه دستور داده شود، آمایشگران عملیات بسته بنده و خروج را تسریع خواهند بخشید." (گزارش سرویس خبری ارتش)

2. نیروهای ائتلاف درگیر با ماموریت های متعدد - در یک محیط جنگی.
بسته بندی جنگ در افغانستان، چه دردسرهای برای آمریکا دارد؟

جنرال جوزف دانفورد، فرمانده کل قوای آیساف در افغانستان در ماه مارچ بیان داشت:
"در افغانستان، نیروهای ائتلاف با یک چالش خاص و دشوار رو به رو هستند. آنها مشغول سازماندهی روند بزرگ دوباره برگرداندن تجهیزات و تدارکات میباشند - انتقال تجهیزات و پرسنل به خانه، از بین بردن مواد خطرناک، مراقبت از مهمات منفجر نشده، و انتقال پایگاه ها به نیروهای افغان."
در عین زمان، آنها برای پشتیبانی امنیتی نیروهای افغانی در جریان انتخابات و انتقال سیاسی، ارائه کمک های عملیاتی و آموزشدهی به نیروهای افغان، و همکاری در عملیات نظامی برضد طالبان - همه در جریان یک جنگ دنباله دار - نیز همکاری میکنند.

3. مقررات دست و پاگیر قابل توجه ی در داخل و خارج افغانستان وجود دارد.
بسته بندی جنگ در افغانستان، چه دردسرهای برای آمریکا دارد؟

علاوه بر نگرانی های امنیتی، مسئولین انتقالاتی آیالات متحده با روند دیگری از بوروکراسی سنگین در افغانستان روبرو شده اند.
براساس گزارش مجله دفاع ملی که چنین مینگارد:
"مسئولین انتقالاتی آیالات متحده همزمان با خروج از افغانستان باید با بوروکراسی سنگین افغانی که هزینه ها و محدودیت های جدید حمل و نقل را بر آنان تحمیل میکنند، نیز روبرو شوند."
از زمانیکه دولت افغانستان قادر به پیشبرد امورات داخلی بوجه بهتری گردیده، آنها برای درآمد بیشتر از گمرکات، مقررات تازه برای ترخیص کالا از گمرکات و عوارض گمرکی را بر محموله های ناتو و آیساف تحمیل کرده اند که نه تنها هزینه خروج را بالا میبرد بلکه تاخیری را در روند خروج محموله ها بمیان می آورد. همچنان برای عبور محموله ها از مسیرهای جنوبی و شمالی نیز نیازمند حصول ترخیص کالا از گمرکات آن کشورها و مراعات مقررات گمرکی آنان میباشد. هر گونه مشکل درین روند کاغذپرانی می تواند لاریهای محموله ها را برای مدت طولانی ی متوقف بسازد و تاخیر در روند انتقال، برنامه خروج و انتقال تدارکات را بشدت ضربه میزند.

4. در عین حال ابهامات پیچیده نظامی - سیاسی نیز در منطقه وجود دارد.
بسته بندی جنگ در افغانستان، چه دردسرهای برای آمریکا دارد؟

اولتر از همه، موضوع امنیت در کشورهای همسایه و مسیرهای تدارکات و خروج تجهیزات مهم است.
جنرال دانفورد درین رابطه میگوید:
"در طول مسیر جنوبی از راه پاکستان، شورشیان افغان و پاکستانی همواره بر کاروان های محموله های قوای ائتلاف حمله میکنند. همچنان این مسیر بستگی عمیقی بر روابط سیاسی دوجانبه پاکستان و افغانستان دارد که در صورت وخیم شدن این روابط، امنیت و سهولیات این مسیر نیز بشدت زیر تاثیر آن میرود."
از سوی دیگر، تنشها و ابهامات بزرگتر فرا منطقه ی نیز در رابطه با مسیر شمالی انتقالات وجود دارد. اگر روسیه بنابر تنشهای سیاسی با اروپا و آمریکا برسر معضل اوکراین، دسترسی آیالات متحده به این مسیر را محدود کند، واشنگتن باید به دنبال گزینه های دیگر برای خروج محموله هایش از افغانستان باشد!

پانوشت:
1. در اصطلاحات نظامی آمریکایی در کل به روزی که قرار است یک عملیات بزرگ حمله در جنگ آغاز شود روز دی (D-Day) گفته می‌شود.


نوشته: سارا دوگرتی
برگردان: ابتهاج عبیدی
منبع: گلوبل پوست

موضوعات: اقتصاد و سیاست, افغانستان و جهان

بازدید کننده عزیز, شما هنوز به عضویت سایت در نیامده اید.
پیشنهاد می کنم در سایت ثبت نام کنید و یا وارد سایت شوید.

ارسال نظر

نام:*
ایمیل:*
متن نظر:
دو کلمه نمایش داده شده در تصویر را وارد کنید: *
Visit Econopedia - Economics Encyclopedia's profile on Pinterest.
 
ما را حمایت کنید